Hoi Lieverds!!

Aangekomen in Hanoi, kwam ik er pas echt achter wat luchtvervuiling is, ik mag dan wel een week doorgebracht hebben in Peking maar heb het niet ervaren als luchtvervuiling, na een dagje Hanoi liep ik hoesten… Ik had dus gelijk al heel veel zin om naar Halong Bay te gaan wat ik dan ook maar heb gedaan.

Op de ‘party boot’ (zoals ze het noemde bij boeking, omdat ik graag op een boot met jonge mensen wilde en niet met bejaarden) trof ik 6 Engelsen, 4 Australiers en 2 Amerikanen. Het was op de boot heerlijk genieten van het uitzicht, zwemmen, relaxen, eten en drinken, totdat we in een Kajak moesten naar een grot, de grot bleek een uur lang roeien zijn en met een meisje in mijn Kajak die nog een mindere conditie had dan ik, weet je het wel… In de avonduren veranderde de boot inderdaad in een partyboot, waarna bij het opstaan weer denkt aan  een heerlijk verfrissende duik in de zee, en je toch weer teleurgesteld wordt met het ontzettend warme water.. Dan de laatste uurtjes je roes uitslapen op het dek!

Ondertussen blijkt de naam Westerhuis in dit land echt te moelijk. Het begon al in het Hostel in Hanoi, waar ze na heel moeilijk kijken toch maar mijn achternaam op schreef bij mijn boeking voor  de Pick-up van de Halong Bay trip, echter bij deze pick-up werd mijn naam niet genoemd bleek omdat hij deze niet uit kon spreken, laten we het dan ook maar houden op Brenda. Aangekomen in het zuster Hostel  Hanoi Backpackers Hostel in Hue, stond ik natuurlijk al bekend als Brenda (die naar Hue zou komen) hier werd ook gezegd dan ze mijn achtenaam niet gingen gebruiken, veel te moeilijk, en werd er op het formulier en mijn busboeking niet meer dan Brenda opgeschreven. Ook in latere Hotels viel het me op dat Brenda wel genoeg is om over te nemen uit mn paspoort...

Deze reis ben ik echt een held in dingen kwijt raken, waaronder vooral attributen voor in de badkamer (sorry Mar, ook je slippers), ik was, scheer, smeer onderhand bijna alleen nog maar met Chineze en Vietnamese producten, tweede wat ik steeds overal laat liggen zijn leesboeken. In Hue besloot ik daarom toch maar voor de verandering een boekwinkel in te lopen, omdat ik me onderhand toch schuldig begon te voelen  over het ‘lenen’ van boeken uit boekenkasten in Hostels. In de boekenwinkel kwam ik een paar Vietnamese meisjes tegen die vroegen of ik zin had om mee te gaan naar het strand, dat leek me wel een goed plan. Na wat praten kwam ik erachter dat ze een Engelse man had, ik durfde het niet te vragen maar toen de trouwfoto’s te voorschijn kwamen was de man al een tijdje de 50 gepasseerd, het desbetreffende meisje was die dag 22 geworden. Op zo’n moment kan je niet veel anders dan blij zijn voor haar, maar ondertussen draait mijn maag zich toch wel een keer om. Uiteindelijk hebben we op het strand heerlijk geluncht en gerelaxed. De tweede dag in Hue ben ik maar de toeristische attracties afgegaan en een bezoekje gebracht aan de plaatselijke markt, waar de mensen wel heel erg graag spullen aan je wilden verkopen en je vast pakten en vervolgens de meest belachelijke prijzen vragen.

Next was 24 uur in de bus (het werden ruim 30 uur) naar Ho Chi Minh City. Ondertussen was het noodweer losgebarsten en heb ik het dus maar rustig aan gedaan in de stad. Ondertussen had ik een totale change of plans, om naar het zuiden te gaan om naar het eiland Phu Quoc te gaan om daar een dagje op het strand volledig tot rust te komen en vervolgens via Chau Doc met de boot de grens naar Cambodia over te steken. Het dagje strand viel letterlijk volledig in het water, maar in een hangmat onder een afdakje was het ook wel prima te doen. Het eiland was alleen veel groter dan ik had gedacht. Terug in Rach Gia ben ik op de motorbike gestapt op weg naar het station, alleen de chauffeur bracht me niet naar het busstation, want volgens hem was de bus net weg en konden we deze bus nog halen op het tankstation, inderdaad stond er een busje op het tankstation naar Chau Doc, helaas was het het meest verwaarloosde busje (gelukkig mocht ik bus wisselen na een uur) in heel Vietnam waar de chauffeur ook nog een toeristen prijs hanteerde van 10 dollar. De bootrit naar Pnomh Penh was echt super mooi!

Tot snel!!  Nog maar 8 daagjes L